wtorek, 30 kwietnia 2013

Poranek, remont i kawa

Wtorkowy poranek.
Wypełzam z małżeńskiego łoża, leniwie drapiąc się po zadzie. Wokół gigantyczna rozpieducha - czwarty tydzień remontu. O ile 3/4 mieszkania ma już podłogi i ściany, tak ostatnia część pomieszczenia przywodzi na myśl maraton w Bostonie. Brakuje jedynie kawałków jelit i kończyn na ścianach.

Stoję w środku tego bałaganu. Kawałek za mną, w małżeńskim łożu już-prawie-nie-śpi Najwspanialsza-Z-Żon. Niewiasta ewidentnie jest jeszcze w stanie niewyjściowym: włos w nieładzie, oko zaklejone od snu, na twarzy odbity kawałek materaca.
W zasadzie moja 2ga połowa wystaje spod pościeli jedynie częścią ssącą - reszta jest szczelnie zabezpieczona kołdrą przed rześkim, porannym chłodem.

Rozglądam się wokół zafascynowany ścianami: zawodowy murarz to ze mnie nie będzie, ale i tak nie jest źle.

Spomiędzy kołder i poduszek dobiega mnie głos Najwspanialszej-Z-Żon:
- zrobisz kawę, czy ja mam zrobić?

Będąc myślami kompletnie w innym miejscu, nie za bardzo słyszę o Jej chodziło. Na wszelki wypadek odpowiadam
- tak.
...i gapię się teraz na wylewkę pod kaloryferem.
Najwspanialsza-Z-Żon najwyraźniej nie jest usatysfakcjonowana odpowiedzią. Ponawia pytanie:
- pytam, czy ty robisz kawę, czy ja mam zrobić.
Gdybym był postacią z kreskówki, pojawiłaby się teraz nad moją głową animowana żarówka błyskająca światłem. Wszak w głowie mej pojawił się Plan! Z pełną premedytacją patrząc słodko na wykopalisku podpościelowe, wzrokiem ociekającym słodyczą stwierdzam:
- tak.
Pod kołdrą zaczyna coś się gotować. Albo to nocny bąk chce wydostać się na powierzchnię, albo to Najwspanialszą-Z-Żon zaraz szlag trafi. Zgrzyt zębów dochodzący od strony łóżka wskazuje raczej na to 2gie. Z niewieścich usta pada ponownie pytanie:
- powiedz mi, czy wstawiasz wodę na kawę, czy ja mam wstać i zrobić kawę?!
Z urokiem jednorożca srającego tęczą uśmiecham się jak pedofil do przedszkolnej wycieczki i zgodnie z prawdą odpowiadam:
- tak!
Ogień pojawił się w niewieścich, zaspanych oczach, pięści zacinęły się na poduszce, wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazywały, że zaraz Niewiastę szlag trafi i poleci w moją stronę (w najlepszym wypadku) puduszka.
W tym momencie jestem gotów do zadania ciosu ostatecznego: przyjmuję ton głosu ewidentnego waginosceptyka, w zasadzie zaczynam parodiować postawą i głosem niewiastę, palcem wskazującym skręcam kosmyk włosów robiąc minę słodkiej blondaski o iq miksera i stwierdzam:
- bo ja jestem kobietą, mnie się nie rozumie, mnie się przytula!
Do tego strzelam teatralnego focha z przytupem i udaję się w stronę łazienki przypudrować sobie nosek.
Za moimi plecami coś cicho plasnęło - obstawiam, ze to szczęka Najwspanialszej-Z-Żon walnęła o podłogę.
Ha! Jeden zero dla mnie!

14 komentarzy:

  1. "pięści zacinęły się" - zjadłeś 's'. Jak zawsze bomba ;)
    ~P.

    OdpowiedzUsuń
  2. Jo, ale "literufkie" też wcisnąłeś :P
    "[...]patrząc słodko na wykopalisku podpościelowe[...]"

    Reszta boska :D jak zawsze !

    OdpowiedzUsuń
  3. Majstersztyk hahahha.
    Stary masz talent!!!!, wszystko mi się śmieje hahahhaha

    OdpowiedzUsuń
  4. Moj slubny osobisty malzonek (od lat ponad 30-tu) mawia, ze prawdziwy mezczyzna z rana nie drapie sie po tylku, tylko gdzie indziej, a potem dopiero pedzi oddac mocz, gapiac sie w sufit. To atawizm odziedziczony po przodkach, ktorzy wgapiali sie w niebo, zeby sprawdzic pogode.
    Milego dnia!

    OdpowiedzUsuń
  5. Jeszcze Najwspanialsza-Z-Żon Ci odda, zobaczysz! ;)

    OdpowiedzUsuń
  6. Uwżaj na jutrzejszy poranek, bo to moze być niezłe:D

    OdpowiedzUsuń
  7. o oooo ooo wangooooog... się obśmiałam że aż skurczu za uszami dostałam! ktoś Ci już mówił że jesteś nie całkiem normalny?? ;) :D

    OdpowiedzUsuń
  8. Dobre, dobre, ale spodziewaj się zemsty :D

    OdpowiedzUsuń